ضرورت درمان دیسپلازی مقعد

معمولاً دیسپلازی مقعدی مشکلی است که در صورت ایجاد با احتمال کمی برطرف خواهد شد و از طرفی نیز در موارد نادر ایجاد شده ولی با این حال احتمال تبدیل آن به سرطان وجود دارد و باید درمان شود. سرطان در حدود پنج درصد موارد در افراد عادی و در پنج الی ده درصد موارد در افراد مبتلا به اچ آی وی رخ می‌دهد.

تشخیص و شناسایی دیسپلازی مقعد

معمولاً دیسپلازی مقعدی در صورت وجود زگیل مقعدی یا طی انجام جراحی‌های درمانی بواسیر و سایر بیماری‌های مقعدی یافت می‌شود. آنوسکوپی با وضوح بالا و سیتولوژی معمولاً تست‌هایی هستند که در تشخیص دیسپلازی کاربردی هستند، البته هنوز در همه جا مورد استفاده قرار نمی‌گیرند.

در تست پاپ مقعدی با کمک سوآب از سلول‌های درون مقعد نمونه‌برداری می‌کنند. این روش برای افراد در معرض عوامل خطرزا و مستعدکننده و همچنین به عنوان پیگیری لازم بعد از درمان دیسپلازی استفاده خواهد شد. اما باید در نظر داشت که تست پاپ دارای خطاهایی بوده و در ۴۵ درصد نتیجه‌ی دیسپلازی را به غلط مثبت نشان می‌دهد. از طرفی میزان تأثیر آن بر کاهش ریسک ابتلا به سرطان مقعد نامشخص است.

در تست دیگری به نام HRA مجاری مقعد را به ماده‌ی استیک اسید سه درصد و سپس محلول ید آغشته کرده و محل را با کمک میکروسکوپ دارای وضوح بالا مشاهده می‌کنند و بافت‌های طبیعی را از غیر طبیعی را تشخیص می‌دهند. این تست به کولپوسکوپی در زنان برای تشخیص دیسپلازی دهانه‌ی رحم شباهت دارد. در این تست بیوپسی مستقیم از قسمت‌های مشکوک با هدف درمان‌های بعدی انجام می‌گیرد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *