درمان قطعی زگیل مقعدی, زگیل مقعد در مردان,دیسپلازی مقعدی

زگیل مقعدی

بیماری زگیل مقعدی یا به عبارتی condylomata acuminata در پیرامون و اطراف خروجی دستگاه گوارش یا مقعد و همچنین اطراف دستگاه تناسلی به وجود می‌آید. معمولاً در مراحل اولیه‌ی ایجاد به شکل یک زائده‌ی کوچک بروز کرده و بعد از مدت کوتاهی گسترش می‌یابد و تقریباً کل ناحیه‌ی اطراف مقعد را درگیر می‌کند. این بیماری در بیشتر موارد فاقد درد است به صورتی که خود بیمار متوجه بروز آن نخواهد شد. گاهی اوقات ممکن است زائده به صورت پنهان درون مقعد ایجاد شود. احساس ناخوشایند، خونریزی، خارش، ترشحات ناحیه و حس وجود برجستگی و توده در ناحیه‌ی مقعد از نشانه‌های بالینی این بیماری است.

علل ایجادکننده زگیل مقعدی

علت به وجود آورنده‌ی زگیل مقعدی، یک نوع ویروس است. این بیماری به سبب تماس پوستی با ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد شده است. معمولاً این بیماری حین روابط جنسی با افراد مبتلا منتقل می‌شود. در واقع این بیماری از یکی از انواع بیماری‌های منتقله از راه جنسی محسوب می‌شود که لزوماً برای انتقال به ارتباط جنسی درون مقعدی نیاز ندارد و تماس پوستی کافی است.
برداشت زگیل، الزامی یا اختیاری؟
برداشت توده‌های زگیلی مقعد و اطراف آن الزامی است، زیرا عدم برداشت آن‌ها باعث رشد و گسترش زگیل و درگیری مناطق بیشتری از ناحیه خواهد شد. چناچه این بیماری درمان نشود، ممکن است فرد در معرض ابتلا به سرطان قرار بگیرد.
درمان زگیل مقعدی
زگیل‌های مسطح و فاقد پایه و خارج مقعدی معمولاً با دارودرمانی و مصرف انواع پمادهای موضعی برطرف خواهند شد. از طرفی روش انجمادی با کمک نیتروژن مایع نیز در درمان این مشکل کاربردی است. در مواردی ممکن است با توجه به گستردگی زگیل و شرایط فرد، جراحی برداشت آن تحت بی‌حسی موضعی پیشنهاد شود. معمولاً جراحی‌های برداشتی نتیجه‌بخش بوده و به سرعت پاسخ مثبت می‌دهند. انتخاب بی‌حسی موضعی یا بی‌هوشی باید با توجه به میزان گسترش زگیل‌ها و محل ایجاد آن‌ها انجام شود. برای شناسایی و تشخیص زگیل‌های درون مقعدی به آنوسکوپ نیاز خواهد بود. معمولاً این زگیل‌های داخل مقعدی با داروها و پمادهای موضعی درمان نخواهند شد و به عمل جراحی برداشت نیاز پیدا خواهند کرد. پزشک ملزم است تا تمامی نواحی تناسلی و کف لگن را از نظر وجود زگیل مقعدی بررسی کند. از طرفی بررسی فرد از نظر ابتلا به سایر بیماری‌های منتقله از راه جنسی از جمله HIV نیز باید بررسی شود.
جراحی زگیل مقعدی سرپایی یا بستری؟
به صورت کلی و در اغلب موارد جراحی برداشت زگیل‌های مقعدی به صورت سرپایی و در یک روز انجام می‌شود.

اقدامات مراقبتی پس از جراحی زگیل مقعدی

معمولاً احساس درد و ناراحتی تا چند روز بعد از عمل جراحی برداشت زگیل مقعدی ادامه دارد. ولی این درد با مصرف مسکن‌های تجویزی پزشک قابل کنترل و تحمل است. بسته به میزان گسترش زگیل مقعدی و وسعت جراحی در ناحیه، فرد می‌تواند از روز بعد از جراحی به کار و فعالیت روزانه خود بازگردد. در صورت وسیع بودن جراحی ممکن است نیاز باشد تا چند روز بیشتر و حتی گاهی اوقات چند هفته در منزل استراحت کند.
درمان زگیل مقعدی تک یا چند درمانی؟

در صورت وسیع بودن محل گسترش زگیل مقعدی ممکن است پزشک جراحی را به چند مرحله موکول کند. باید توجه داشت که بازگشت و عود زگیل پس از جراحی نیز محتمل است به صورتی که لزوم انجام درمان‌های تکمیلی دیگر را ضروری می‌کند. بنابراین انجام ویزیت‌های کنترلی پس از جراحی بسیار پر اهمیت است، زیرا ممکن است زگیل‌های جدید بعد از گذشت مدت زمان چند ماه در محل ایجاد شود. افرادی که به بیماری نقص سیستم ایمنی و ایدز مبتلا هستند یا به سبب پیوند عضو مصرف کننده‌ی داروهای تضعیف‌کننده ایمنی بدن هستند، باید تا پایان عمر ویزیت‌های کنترلی و پیگیری داشته باشند.

راهکارهای پیشگیری از عود زگیل مقعدی

در مواردی ممکن است علی‌رغم مؤفقیت‌آمیز بودن جراحی برداشت، زگیل‌ها مجدداً ظاهر شده و بیماری برگردد. علت اصلی عود بیماری وجود ویروس در بدن به شکل پنهان است، بنابراین به منظور آگاهی از احتمال عود و برگشت بیماری بهتر است توسط پزشک خود راهنمایی شوید. به منظور پیشگیری از ابتلا به این بیماری و گسترش آن در جامعه لازم است تا از برقراری روابط جنسی با افراد مبتلا به زگیل مقعدی یا تناسلی پرهیز نمود و در روابط جنسی خود از پوشش محافظتی کاندوم استفاده کرد. همچنین روابط جنسی را به یک شریک جنسی مطمئن محدود کرد. برای رعایت جوانب احتیاط لازم است تا شرکای جنسی فرد نیز از نظر ابتلا به بیماری‌های مقاربتی و زگیل بررسی و معاینه شوند، حتی در مواقعی که هیچ نشانه‌ی‌ بالینی ندارند.

دیسپلازی مقعد

از بررسی برخی از زگیل‌های برداشتی و مشاهده آن‌ها در زیر میکروسکوپ متوجه برخی تغییرات غیر طبیعی شده‌اند که دیسپلازی مقعد نام گرفته است. این تغییرات بر حسب میزان پیشرفت به چند مرحله تقسیم‌بندی می‌شوند. تغییرات دیسپلازی مقعد با دو دسته نئوپلازی داخلی کم LGAIN و زیاد HGAIN تعیین می‌شوند. معمولاً سلول‌های سرطانی و بدخیمی که هنوز نتوانسته‌اند به عمیق‌ترین لایه پوست نفوذ کنند، نئوپلازی داخلی زیاد یا HGAIN می‌گویند. با این حال این حالت هنوز به قطعیت سرطان شناخته نمی‌شود و نیاز به درمان متفاوتی با سرطان دارد. به طور کلی دیسپلازی مقعدی یا نئوپلازی داخلی کم و زیاد همانند دیسپلازی دهانه‌ی رحم (CIN) با ابتلا به ویروس زگیل آغاز می‌شود و قادر است تا مقعد و دهانه‌ی رحم را درگیر کند. به همین جهت افراد مبتلا به این مشکل باید تحت معاینات و ویزیت‌های پیگیری منظم و دقیق قرار بگیرند تا در صورت بروز آسیب پوستی یا ایجاد هر گونه زخم فوری تحت درمان قرار بگیرند. معاینات زنان به منظور بررسی احتمال ابتلا به دیسپلازی دهانه‌ی رحم و نئوپلازی داخلی زیاد پیشنهاد می‌شود.
عوامل خطرزای دیسپلازی مقعد
برخی از عوامل خطرزا و مستعد کننده‌ی ابتلا به دیسپلازی مقعدی عبارت‌اند از:
• ابتلا به عفونت HPV ؛
• سوابق روابط جنسی پر خطر مقعدی؛
• ابتلا به اچ آی وی؛
• ضعف سیستم ایمنی بدن به دلیل مصرف داروهای سرکوب‌گر ایمنی بدن در مواردی چون پیوند عضو، RA و IBD؛
ضرورت درمان دیسپلازی مقعد
معمولاً دیسپلازی مقعدی مشکلی است که در صورت ایجاد با احتمال کمی برطرف خواهد شد و از طرفی نیز در موارد نادر ایجاد شده ولی با این حال احتمال تبدیل آن به سرطان وجود دارد و باید درمان شود. سرطان در حدود پنج درصد موارد در افراد عادی و در پنج الی ده درصد موارد در افراد مبتلا به اچ آی وی رخ می‌دهد.

تشخیص و شناسایی دیسپلازی مقعد

معمولاً دیسپلازی مقعدی در صورت وجود زگیل مقعدی یا طی انجام جراحی‌های درمانی بواسیر و سایر بیماری‌های مقعدی یافت می‌شود. آنوسکوپی با وضوح بالا و سیتولوژی معمولاً تست‌هایی هستند که در تشخیص دیسپلازی کاربردی هستند، البته هنوز در همه جا مورد استفاده قرار نمی‌گیرند.
در تست پاپ مقعدی با کمک سوآب از سلول‌های درون مقعد نمونه‌برداری می‌کنند. این روش برای افراد در معرض عوامل خطرزا و مستعدکننده و همچنین به عنوان پیگیری لازم بعد از درمان دیسپلازی استفاده خواهد شد. اما باید در نظر داشت که تست پاپ دارای خطاهایی بوده و در ۴۵ درصد نتیجه‌ی دیسپلازی را به غلط مثبت نشان می‌دهد. از طرفی میزان تأثیر آن بر کاهش ریسک ابتلا به سرطان مقعد نامشخص است.
در تست دیگری به نام HRA مجاری مقعد را به ماده‌ی استیک اسید سه درصد و سپس محلول ید آغشته کرده و محل را با کمک میکروسکوپ دارای وضوح بالا مشاهده می‌کنند و بافت‌های طبیعی را از غیر طبیعی را تشخیص می‌دهند. این تست به کولپوسکوپی در زنان برای تشخیص دیسپلازی دهانه‌ی رحم شباهت دارد. در این تست بیوپسی مستقیم از قسمت‌های مشکوک با هدف درمان‌های بعدی انجام می‌گیرد.
درمان دیسپلازی مقعد
امروزه درمان دیسپلازی مقعدی با کمک معاینات بالینی و مشاهدات پزشک انجام می‌شود و هنوز بهترین نوع درمان آن مشخص نشده است و جای بحث دارد. به سبب امکان برگشت دیسپلازی بعد از درمان باید بیمار بسته به عوامل خطرزایی که دارد، هر سه الی شش ماه معاینه شده و پیگیری شود و تست‌های تشخیصی ذکر شده را انجام دهد. از طرفی به سبب احتمال بروز دیسپلازی دهانه‌ی رحم در زنان لازم است تا توسط متخصص زنان نیز ویزیت و معاینه شود.برخی از درمان‌های مورد اتستفاده در دیسپلازی مقعد عبارت‌اند از:
• کرم آلدارا ۵% (imiquimod) یا کرم ۵-fluorouracil (5-FU) 5% در درمان دیسپلازی به مدت نه الی شانزده هفته توصیه می‌شود. این کرم‌ها در بیش از نود درصد موارد، زائده‌های مقعدی را برطف می‌کنند ولی حدود پنجاه درصد آن‌ها دوباره عود می‌کنند. عارضه‌های جانبی این داروها طبیعی بوده و به صورت هیپرپیگمانتاسیون و سوزش پوست ناحیه‌ در هشتاد و پنج درصد موارد بروز می‌کند. خوشبختانه عوارض موقتی بوده و پس از اتمام درمان بر طرف می‌شود.

• درمان دیگری که فتودینامیک نام دارد معمولاً در بیماران خاصی استفاده می‌شود. این روش درمانی سال‌هاست که در درمان انواع سرطان‌های پوستی مورد استفاده قرار می‌گیرد. امروزه از آن در درمان دیسپلازی مقعد نیز استفاده می‌کنند. در این تست ناحیه را با کمک کرم موضعی اسید ۵-aminolevulinic که حساس‌کننده‌ی نور است، آغشته نموده و بعد با طول موج معینی با اشعه لیزر فرد را درمان می‌کنند. با وجود تحقیقات بسیار بر روی این روش هنوز میزان اثر آن بر دیسپلازی مقعدی نامشخص است.

• در روش دیگری با کمک تکنیک‌های متنوعی اقدام به جراحی برداشت دیسپلازی روده می‌کنند تا از گسترش آن پیشگیری شود. سپس فرد تحت پیگیری‌های طولانی‌مدت و منظم قرار می‌گیرد. این روش با کمک آنوسکوپی با وضوح بالا به صورت برداشت و جداسازی وسیع ناحیه انجام می‌شود. در واقع سعی می‌شود تا تمام بافت‌های تغییر شکل داده و حتی بافت‌های سالم اطراف آن برای اطمینان برداشته شود. البته برداشت بی کم و کاست بافت آسیب دیده مشکل است. در مواردی ممکن است از بافت سالم اطراف برای پوشش بیماری استفاده شود. با وجود برداشت قسمت زیادی از بافت تغییر شکل داده در جراحی‌های گسترده، احتمال عود بیماری و عوارضی چون تنگی مقعد و بی‌اختیاری روده‌ای وجود دارد. در روش هدفمند به سبب شناسایی بافت آسیب دیده با آنوسکوپ وضوح بالا و سپس نابودسازی آن فرد در معرض عوارض کمتری نسبت به روش‌های جراحی گسترده است. با این حال در حدود بیست الی هشتاد درصد موارد بیماری عود کننده و مداوم بوده است. به طور کلی عارضه‌های تنگی مقعد و بی‌اختیاری روده هنوز در این روش هدفمند دیده نشده است. این روش قادر است از تبدیل شدن دیسپلازی مقعد به سرطان پیشگیری کند.

پیگیری‌های روند درمانی زگیل مقعد

افراد مبتلا به زگیل مقعدی باید به صورت منظم و دقیق تحت پیگیری و مراقبت طولانی‌مدت قرار بگیرند تا با تشخیص به موقع عود بیماری یا سرطانی شدن آن درمان شوند. این اقدامات پیگیرانه باید هر سه الی شش ماه بسته به وضعیت بیماری هر فرد انجام شود. تست‌های پیگیری بیشتر شامل آنوسکوپی با یا بدون ذره‌بین، تست دیجیتالی مقعد و تست استیک اسید و محلول لوگول است که در مطب پزشک نیز قابل انجام خواهد بود. تست دیگری به نام سیتولوژی آنورکتال یا همان تست پاپ نیز در صورت موجود بودن در محل زندگی فرد کاربردی است. در صورت داشتن سوابقی از دیسپلازی مقعدی یا آسیب بافتی جدید باید حتماً مورد پیگیری مداوم باشند.

مقعد زگیل زگیل مقعدی آنوسکوپ استیک اسید دیسپلازی دیسپلازی مقعد
نئوپلازی دهانه‌ی رحم عود condylomata acuminata سرطان پاپ

ضرورت درمان دیسپلازی مقعد

معمولاً دیسپلازی مقعدی مشکلی است که در صورت ایجاد با احتمال کمی برطرف خواهد شد و از طرفی نیز در موارد نادر ایجاد شده ولی با این حال احتمال تبدیل آن به سرطان وجود دارد و باید درمان شود. سرطان در حدود پنج درصد موارد در افراد عادی و در پنج الی ده درصد موارد …

ضرورت درمان دیسپلازی مقعدRead More »